ZASADY SOCJALNE

SPOŁECZNE NAUCZANIE ZJEDNOCZONEGO KOŚCIOŁA METODYSTYCZNEGO

Przedmowa
Zjednoczony Kościół Metodystyczny posiada długą historię zaangażowania na rzecz sprawiedliwości społecznej. Jego członkowie często zajmowali publicznie stanowiska w kontrowersyjnych sprawach angażujących chrześcijańskie wartości. Pierwsi metodyści wyrażali swój sprzeciw wobec handlu niewolnikami, wobec przemytu, czy nieludzkiego traktowania więźniów. Socjalne Wyznanie Wiary przyjęte zostało przez Północny Episkopalny Kościół Metodystyczny w 1908 roku. W następnych dziesięcioleciach podobne stanowiska wypracował Południowy Episkopalny Kościół Metodystyczny oraz Protestancki Kościół Metodystyczny.
Kościół Zjednoczonych Braci Ewangelickich przyjął zasady socjalne w 1946 r., tj. w okresie zjednoczenia Kościoła Zjednoczonych Braci z Kościołem Ewangelickim. W 1972 roku, a więc w cztery lata po zjednoczeniu Kościoła Metodystycznego z Kościołem Zjednoczonych Braci Ewangelickich, Konferencja Generalna Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego przyjęła nową wersję Zasad Socjalnych, która uległa modyfikacji w 1976 r. ( oraz przez każdą następną Konferencję Generalną)
Zasady Socjalne wyrażają modlitewny i rozważny wysiłek Konferencji Generalnej wypowiadania się w kwestiach ogólnoludzkich współczesnego świata w oparciu o solidne biblijne i teologiczne podstawy, jakie zostały ukazane w tradycjach Zjednoczonych Metodystów. Mają one być pouczające i przekonywające w najlepszym profetycznym duchu. Zasady Socjalne są wezwaniem skierowanym do wszystkich członków Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego ku modlitewnemu i rozważnemu dialogowi wiary i praktyki.

Preambuła
My, członkowie Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego wyznajemy wiarę w Boga, który jest naszym Stwórcą i Ojcem, w Jezusa Chrystusa naszego Zbawiciela, oraz w Ducha Świętego, naszego Przewodnika i Obrońcę.
Wiemy, że jesteśmy całkowicie zależni od Boga w narodzinach, życiu, śmierci i wieczności. Ugruntowani w Bożej miłości uznajemy, że życie jest dobrem i wyznajemy nasze różnorakie grzechy wobec woli Bożej objawionej nam w Jezusie Chrystusie. Nie zawsze byliśmy dobrymi zarządcami tego, co zostało nam powierzone przez Boga Stwórcę. Byliśmy leniwymi naśladowcami Jezusa Chrystusa w jego misji zgromadzania wszystkich ludzi we wspólnotę miłości. Wezwani przez Ducha Świętego do stania się nowym stworzeniem w Chrystusie, opieraliśmy się kolejnemu wezwaniu do stania się ludem Bożym we wzajemnych stosunkach oraz w odniesieniu do planety na której żyjemy.
Wdzięczni za przebaczającą miłość Bożą, w której żyjemy i przez którą jesteśmy osądzani, potwierdzając swe przekonanie, iż każdy człowiek jest nieocenioną wartością, odnawiamy swe oddanie na rzecz wiarygodnego świadectwa Ewangelii, nie tylko po krańce Ziemi, ale także pośród naszego codziennego życia i działania.

Przeczytasz dalej, klikając tu